1.     sesja XV Kapituły Prowincji

Po upływie trzech lat kolejnej kadencji br. Wojciecha Golonki jako wizytatora, w dniach 10 – 11 kwietnia b.r. w Kopcu odbyła się 1. sesja XV Kapituły Prowincji. Uczestniczyło w niej 21 braci z prawa i z wyboru, którzy reprezentowali niemal wszystkie wspólnoty w Polsce i na Słowacji; jako obserwator uczestniczył w posiedzeniach br. Jacques d’Huiteau, radny generalny.

W czasie tej sesji Br. Wizytator przedstawił raport za ostatnie trzylecie, z kolei dyskutowano nad niektórymi kwestiami w nim poruszonymi. Ukonstytuowały się komisje: formacji i apostolatu powołań, apostolatu dzieł oraz administracyjno-ekonomiczna. Zajmowały się one sugestiami i potrzebami, które bracia kapitulni zauważyli lub które zostały zasugerowane przez przesłaną na kapitułę ankietę. Wyniki obrad poszczególnych komisji, tak jak wcześniejsza dyskusja, zostały umieszczone w protokole.

Pierwszego dnia obrad uczestników, jak cały naród, boleśnie dotknęła tragedia pod Smoleńskiem. Oprócz pamięci modlitewnej, następnego dnia w Niedzielę Miłosierdzia Bożego odprawiono za ofiary katastrofy Mszę św., która rozpoczynała kolejny dzień obrad.

Głównym punktem kolejnego dnia było liczenie głosów sondażowych z całej prowincji na urząd wizytatora. Następnie uczestnicy kapituły sami zagłosowali na trzech z pięciu kandydatów. Wyniki tego sondażu zostały przesłane do Br. Superiora Generalnego, aby razem ze swoją Radą przeliczył głosy i podjął decyzję o nominacji nowego prowincjała.

Druga sesja kapituły planowana jest na koniec czerwca. Wtedy zostanie wybrany wizytator pomocniczy, ukonstytuuje się nowa Rada Prowincji oraz będą trwały dalsze prace w komisjach.

Są świadkami pracy i miłości

Bracia z różnych zgromadzeń i zakonów z całej Polski zgromadzili się w dniach 3-4 marca na Jasnej Górze, by uczestniczyć w swojej dorocznej 28. pielgrzymce.

Do sanktuarium przybyło ok. 300 zakonników – m.in.: franciszkanie konwentualni, cystersi, bonifratrzy, benedyktyni, kapucyni, bracia szkolni, chrystusowcy, salezjanie, werbiści - a także gospodarze paulini. W tym roku pielgrzymka odbyła się pod hasłem: „Bądźmy świadkami pracy i miłości”.

Br. Hieronim Majka ze Zgromadzenia Ducha Świętego pod opieką Niepokalanego Serca Maryi z Bydgoszczy na co dzień m.in. pracuje w redakcji „Posłańca Ducha Świętego”, a także posługuje chorym. „Pielgrzymka to okazja umocnienia i odnowienia swoich ślubów, swoich zobowiązań wobec Pana Boga i Kościoła. Jest to też okazja wzajemnego zbliżenia przedstawicieli niemalże wszystkich wspólnot brackich, to daje szanse identyfikacji z powołaniem brackim w tej różnorodności” – mówi br. Hieronim.

„Przede wszystkim przyjechałem tutaj na rekolekcje dla braci zakonnych, to jest dla mnie podsumowanie życia zakonnego, zastanowienie się nad swoim powołaniem - wyjaśnia br. Julian Koczwara, cysters z Wąchocka – Spełniam różne obowiązki, przede wszystkim jestem w zakrystii, następnie opiekuję się grupą modlitewną osób niepełnosprawnych. Oprócz tego założyłem wiele grup charytatywnych m.in. Koło Charytatywne Pomocy Osobom Chorym, Apostolat Strażaków, Gminne Stowarzyszenie Niepełnosprawnych. Powstanie także u nas Powiatowe Centrum Apostolatu Nauczycieli”.

Pielgrzymka rozpoczęła się Mszą św. pod przewodnictwem Prymasa Polski abpa Henryka Muszyńskiego. Zebranych powitał o. Arnold Chrapkowski, wikariusz generalny Zakonu Paulinów.

„Stajemy tutaj, jako osoby konsekrowane, jako zakonnicy, i pragniemy Bogu najpierw podziękować za ten wielki dar naszego powołania, ale także za dar naszej miłości do Chrystusa, Maryi i Kościoła – mówił w homilii abp Henryk Muszyński – Ktoś w nas ten dar zaszczepił. I gdyby nie nasza głęboka wiara nie byłoby nas w tym miejscu, zapewne także gdyby nie nasza głęboka wiara wybór naszej drogi życiowej wyglądałby zupełnie inaczej, bo wybrać posługę brata w Kościele tzn. mieć głęboką wiarę, więcej tzn. także kochać drugiego człowieka, Jezusa, Maryję i Kościół. Bo tylko taka posługa jest godna człowieka i tylko taka posługa może być w pełni źródłem radości i błogosławieństwa w życiu każdego z nas”.

„Zwracam się do was, do tych, którzy wybrali drogę specjalnego naśladowania Chrystusa, do braci zakonnych, aby oddać się Jemu sercem całkowitym i niepodzielnym. To przecież wy, tak samo jak przed wiekami apostołowie zostawiliście wszystko, całe swoje poprzednie życie z jego radosnym błogosławieństwem i nadziejami, pozostawiliście wasze plany życiowe na przyszłość, pozostawiliście, by przebywać z Nim i tak jak On oddać się na służbę Bogu i braciom” – podkreślał kaznodzieja.

„W różnorodności i wielości naszych zakonnych charyzmatów, złączeni łaską powołania do Bożej służby na drodze rad ewangelicznych wzorem apostołów trwamy na modlitwie wraz z Maryją, i przy Maryi w jasnogórskim wieczerniku. Wypraszamy dary Ducha Świętego, abyśmy nimi umocnieni odpowiedzialnie i umiejętnie pełnili nasze zakonne powołanie. W imieniu Zarządu Generalnego, jak i całego paulińskiego zakonu, witam i pozdrawiam wszystkich uczestników 28. Pielgrzymki Braci Zakonnych” – powiedział o. Arnold Chrapkowski.

W dalszym programie pielgrzymki zaplanowano: Koronkę do Miłosierdzia Bożego, Drogę Krzyżową, Nieszpory i Różaniec.

Apel Jasnogórski poprowadził metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak. „Przybyli do Ciebie bracia Maryjo na Jasną Górę, jak co roku w miesiącu św. Józefa, On im świeci swoim przykładem, podobnie jak świecisz im Ty, Maryjo prawdziwie uboga, posłuszna, czysta dziewiczą czystością, zakochana w Bogu, rozmiłowana w służbie ludziom – mówił arcybiskup – Idą bracia drogą wielkiej miłości braterskiej, żyją w domach zakonnych nie wypełniając funkcji ściśle kapłańskich, ale oddają się służbie człowiekowi. Jakże są bardzo potrzebni, ileż dobrego robią nie tylko w środowisku swojego zakonu, ale w ogóle w świecie”.

W czwartek, 4 marca, na zakończenie pielgrzymki została odprawiona Msza św. z odnowieniem profesji zakonnej. Eucharystii przewodniczył o. Eugeniusz Augustyn, opat cystersów w Wąchocku.

„Być świadkami pracy i miłości. Mamy wykonywać swoje obowiązki mniejsze czy większe, by stać się świadkami dla innych, dla świata. Praca wykonywana z miłością, ta najprostsza, i ta najpoważniejsza, przynosi właściwe owoce, bowiem oddaje ona chwałę Bogu i służy ku pożytkowi ludziom” – mówił w homilii o. Eugeniusz Augustyn.

Nad organizacją pielgrzymki czuwał br. Zbigniew Wołczyk, przełożony generalny Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego.

o. Stanisław Tomoń OSPPE

Biuro Prasowe Jasnej Góry

„Akcja zimowisko”

W drugim tygodniu ferii zimowych (22 – 28 luty) now. Emil i post. Konrad zaangażowali się w zimowe półkolonie, jakie zorganizowali nasi sąsiedzi, salezjanie. W zimowisku wzięło udział ponad 60 dzieci i młodzieży głównie z Kopca, w wieku 5 – 15 lat. Uczestnicy zostali podzieleni na cztery grupy wiekowe, z których każda miała trzech opiekunów spośród wolontariuszy, nowicjuszy salezjańskich i naszych braci. Nad całością czuwał socjusz nowicjatu SDB, ks. Grzegorz Sochacki. W tym samym czasie postulant ze Słowacji, Rastislav, odbył praktykę w naszym częstochowskim ośrodku przy ul. Kard. Wyszyńskiego.

Zajęcia na półkoloniach trwały od godz. 10.00 do 15.00, ale wychowawcy przed i po zajęciach spotykali się oddzielnie, aby przygotować zaplecze i podsumować dany dzień. Modlitwa, śpiew, zabawa, wycieczki, tzw. praca w grupach oraz poczęstunek wypełniały ten czas, który miał sprzyjać wypoczynkowi, ale też pogłębieniu kontaktu z Bogiem i pracy nad sobą. W południe 25 lutego zimowisko przeniosło się do naszego kopieckiego domu. Na miejscu Emil i Konrad zapoznali gości z osobą św. Jana de La Salle, jego charyzmatem i zgromadzeniem oraz wpływem na dzieło św. Jana Bosko. W programie była wspólna modlitwa w kaplicy, zwiedzenie sali pamiątek, spotkanie w grupach oraz poczęstunek. Każdy z odwiedzających otrzymał zakładkę z naszym Założycielem. Z wypowiedzi i zachowania można było wywnioskować, że „półkoloniści” byli bardzo zadowolenie z pobytu u nas.

Zakończenie zimowiska miało miejsce w niedzielę 28 lutego po Mszy św. o godz. 11.00. W kaplicy znalazły się prace wykonane przez uczestników oraz pokazano prezentację streszczającą tegoroczne półkolonie. Wśród nagród znalazły się także książki przekazane przez nas. Za wieloraką pomoc ks. Dyrektor i ks. Grzegorz oficjalnie nam podziękowali.

Dla naszego nowicjusza i postulanta była to dobra okazja, aby sprawdzić w praktyce wiedzę i umiejętności nabyte na kursie dla organizatorów wycieczek, kolonii i innych form wypoczynku (który odbył się w nowicjacie salezjańskim w zeszłym roku). Jest to także piękny przykład współpracy dwóch zgromadzeń ukierunkowanych na apostolat wśród dzieci i młodzieży.

W piątek, 5 lutego b.r. w Częstochowie zmarł nagle br. Leszek Kozłowski ze wspólnoty św. Józefa. Zmarły pochodził z Bielawy, gdzie urodził się 7 listopada 1946 r. W 1974 r. wstąpił do Zakonu Franciszkanów Konwentualnych, ale opuścił go pięć lat później i wstąpił do Braci Szkolnych. Ukończył kurs katechetyczny w 1981 r., a cztery lata potem złożył wieczysta profesję. Przez pewien przygotowywał się w Paryżu do działalności misyjnej i w 1988 r. wyjechał do Kamerunu.

Po powrocie do kraju całkowicie zaangażował się w pracę na rzecz „Biura Lasaliańskiego” – tłumaczył z języka francuskiego i drukował dla braci różne publikacje i dokumenty dotyczące Założyciela, zgromadzenia, powołania brackiego i lasaliańskiego. Z tej tematyki miewał także wykłady dla nowicjuszy i postulantów. Przetłumaczył wszystkie pisma św. Jana de La Salle oraz książkę „Chodź w mojej obecności”; był także członkiem komisji zajmującej się przekładem odnowionej Reguły FSC.

Pogrzeb miał miejsce 9 lutego na cmentarzu przy ul. Św. Rocha w Częstochowie. Mszy św. o godz. 10 przewodniczył ks. bp Antoni Długosz, członek afiliowany naszego zgromadzenia. W kazaniu podkreślił on wielkie ukochanie osoby i charyzmatu św. Jana de La Salle przez br. Leszka. Eucharystię celebrowali także dwaj księża kapelani z naszych wspólnot oraz ks. proboszcz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Św. w Częstochowie. Br. Wizytator pod koniec liturgii podziękował przybyłym oraz zwrócił uwagę, że Zmarły pozostaje z nami w swoich dziełach. Następnie trumnę przeniesiono z kościoła na cmentarz, gdzie po zakończeniu ceremonii spoczęła w zakonnym grobowcu. W ostatniej drodze śp. br. Leszka towarzyszyli mu przedstawiciele rodziny, współbracia z niemal wszystkich wspólnot w Polsce i ze Słowacji, nasi wychowankowie i uczniowie oraz znajomi.

W bieżącym roku Bracia Szkolni na całym świecie, a zwłaszcza z Ekwadoru i Hiszpanii, obchodzą jubileusz stulecia śmierci swojego świętego współbrata – Michała Febres Cordero.

Ten „święty baranek” (hiszp. cordero - baranek) jest bodaj najwybitniejszym pod względem naukowym spośród lasaliańskich świętych. Autor podręczników i wierszy, członek ekwadorskiej akademii, a przy tym wszystkim człowiek pokory i modlitwy, całkowicie oddany swemu powołaniu. Jest trzecim świętym bratem naszego Instytutu, drugim w ogóle (a jedynym mężczyzną) kanonizowanym, który pochodzi z Ekwadoru. Jego relikwie odbierają wielką cześć w sanktuarium w Quito. Czczony jest jako patron edukacji, katechizacji i instytutów katechetycznych w Ekwadorze oraz patron poetów.

Doroczne liturgiczne wspomnienie przypada 9 lutego (dies natalis świętego, czyli narodziny dla nieba). W związku z rocznicą wspólnota formacyjna z Kopca postanowiła, iż dziewiątego każdego miesiąca specjalna dekoracja i nabożeństwo upamiętni ten jubileusz.

W języku polskim postać Świętego przybliża książka „Ukryta moc” oraz broszurka z serii „Twój patron”.

Bracia Wizytatorzy tytularni i pomocniczy Lasaliańskiego Regionu Europy i Morza Śródziemnego (RELEM) w dniach 11 – 15 stycznia mieli w Częstochowie swoją trzecią w historii konferencję. Z kolei przez 5 następnych dni odbyło się spotkanie wizytatorów z superiorem generalnym braci szkolnych, br. Álvaro Rodríguez Echeverría oraz radą generalną.

Każdy z ponad 50 uczestników konferencji otrzymał krótkie dossier (w jednym z języków obcych) na temat Polski oraz polskiej prowincji (historia, dziedzictwo kulturowe oraz podstawowe dane statystyczne). Wśród poruszanych zagadnień znalazły się: życie braci, misja edukacyjna, finanse, formacja nowicjacka, sytuacja zgromadzenia w Rumunii i Polsce, współpraca ze świeckimi. Sytuację pastoralną Kościoła w Polsce przedstawił ks. dr hab. Marian Duda, rektor Instytutu Teologicznego. Z braćmi wizytatorami spotkał się także ks. abp Stanisław Nowak, metropolita częstochowski.

Bracia mieli okazję zwiedzić Wrocław, Kraków, Wieliczkę, były obóz koncentracyjny Auschwitz oraz jasnogórskie sanktuarium. Z apostolską działalnością polskiej prowincji bracia wizytatorzy zapoznali się odwiedzając wspólnoty w Zawadzkiem, gdzie zgromadzenie prowadzi DPS; w Uszycach, gdzie znajduje się Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy; oraz Szkołę Podstawową i Gimnazjum im. św. Jana de La Salle w Częstochowie, gdzie uczniowie przygotowali program artystyczny z piosenkami w różnych językach.

Goście byli pod wrażeniem szerokiej działalności braci szkolnych polskiej prowincji – szkoły różnego stopnia, domy pomocy społecznej, ośrodki wychowawcze, katechizacja w szkołach państwowych, warsztaty terapii zajęciowej, działalność w parafiach i na misjach. Z uznaniem wyrażali się o dobrej i religijnej atmosferze lasaliańskich dzieł w Polsce.

Podsumowując tegoroczne spotkanie Br. Superior Generalny w imieniu wszystkich uczestników podziękował polskim braciom za gościnę i prawdziwie braterskie przyjęcie oraz zaznaczył, iż polska prowincja jest nadzieją Regionu. Życzył także, aby misja lasaliańska w Polsce dalej pomyślnie się rozwijała i aby przybywało w niej naśladowców św. Jana de La Salle.

Wzmianki o konferencji znalazły się na internetowych stronach poświęconych życiu zakonnemu oraz związanych z Jasną Górą. „Niedziela” zamieściła wywiad z Br. Wizytatorem, Wojciechem Golonką.

Z okazji Dnia Edukacji Narodowej nauczyciele naszej szkoły w Częstochowie oraz trzej bracia wybrali się na wycieczkę do Lwowa. Od 9 do 10 października zwiedzaliśmy Żółkiew i Lwów. Dla braci jednak najcenniejszym wydarzeniem było dotarcie na ul. Popowicza 9 (dawniejszą Lelewela), gdzie mieściła się nasza szkoła – pierwsza na ziemiach polskich.

Uzyskawszy potrzebne informacje od pani przewodnik i z planem miasta wyruszyliśmy na poszukiwania. Nie wiedzieliśmy, co zastaniemy, ale chcieliśmy dotrzeć na miejsce, gdzie była szkoła. W sumie po ok. 15 minutach spacerkiem od katedry łacińskiej dotarliśmy do celu. Ku naszemu zdumieniu ukazała nam się fasada budynku dokładnie taka sama, jak ją zapamiętaliśmy ze zdjęć archiwalnych (brakowało jedynie figurki św. Józefa – patrona szkoły – nad portalem wejściowym). Okazało się, że mieści się tutaj wydział prawa. Dzięki życzliwości pani woźnej mogliśmy nie tylko wejść do środka, ale również do klas i auli (dawnej kaplicy). Zaskoczyło nas, że pani woźna wiedziała, iż kiedyś był to szkoła prowadzona przez „księży”. Całość sprawiała wrażenie, że jest dobrze utrzymana. Niedaleko szkoły znajduje się dawny kościół św. Mikołaja (dziś cerkiew), który był kościołem parafialnym lwowskich braci, gdzie duszpasterzował św. Zygmunt Gorazdowski.

Ostatnim lasaliańskim akcentem Lwowa był Cmentarz Łyczakowski, gdzie zatrzymaliśmy się na chwilę modlitwy przy grobie św. Zygmunta. Cały czas towarzyszyło nam nieodparte wrażenie, że chodzimy po tych samych ulicach i jesteśmy w tych miejscach, co nasi przedwojenni współbracia. Była to dla nas wielka radość i łaska.

Od pewnego czasu nasza prowincja stara się o rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego Br. Franciszka Taranka, zmarłego w opinii świętości w Częstochowie 15 grudnia 1982 r. Rada Prowincji w styczniu 2009 r. jednomyślnie wyraziła zgodę na podjęcie odpowiednich kroków w tej sprawie. O tym zamiarze zostali powiadomieni: Ks. Abp Stanisław Nowak, Metropolita Częstochowski, Br. Álvaro Rodríguez Echeverría, Superior Generalny oraz Br. Rodolfo Meoli, Postulator Generalny naszego Zgromadzenia; wszyscy oni przychylnie ustosunkowali się do tego przedsięwzięcia. W kwietniu wydrukowano pierwsze obrazki Br. Taranka z modlitwą o łaski za jego przyczyną, która posiada zezwolenie Kurii Metropolitalnej.

Dnia 24 czerwca 2009 r. Br. Wizytator Wojciech Golonka zwrócił się do Ks. Arcybiskupa z prośbą o ustanowienie polskiej prowincji Braci Szkół Chrześcijańskich powodem sprawy (causae actor) beatyfikacji Br. Franciszka Taranka oraz przedstawił do aprobaty nominację br. Marka Urbaniaka z Kopca jako postulatora na szczeblu diecezjalnym. W odpowiedzi na to Ks. Arcybiskup 2 października wydał odpowiedni dekret i dokument aprobujący nominację postulatorską. Są to pierwsze formalne, choć jeszcze nieoficjalne, kroki zmierzające do otwarcia procesu.

Trwają dalsze prace nad zbieraniem dokumentów i pamiątek związanych z Br. Franciszkiem oraz poszukiwanie świadków jego życia. W najbliższym czasie ukaże się również folder zawierający szkic jego biografii ze zdjęciami, wybór myśli i wspomnień oraz modlitwę.

Zachęcamy do wzywania wstawiennictwa naszego świątobliwego Współbrata i zgłaszania wszelkich łask otrzymanych za jego wstawiennictwem. Polecamy także modlitwom przygotowania do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego.

 Nawiedzenie Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej  

   Pielgrzymująca po archidiecezji łódzkiej ikona Czarnej Madonny nawiedziła także półpubliczną kaplicę Braci Szkolnych w Piotrkowie Trybunalskim. Dnia 22 września o godz. 16.30 w uroczystej procesji Obraz Nawiedzenia został przeniesiony z kościoła parafialnego pw. św. Brata Alberta do kaplicy Matki Bożej Dobrej Rady. W tym podniosłym wydarzeniu wziął udział Br. Wizytator oraz wspólnota formacyjna z Kopca.

Śpiew maryjnych pieśni i modlitwa różańcowa towarzyszyła Maryi przemierzającej ulice piotrkowskiej dzielnicy Wierzeje. Na nowym miejscu pobytu powitał Matkę Bożą ks. bp Adam Lepa oraz kapelan wspólnoty braci. Podczas Mszy św. ojciec rekolekcjonista nawiązał do tytułu Matki Dobrej Rady i zaznaczył, iż dziś tak wielu jest chętnych do pouczania innych. Podkreślił także, że ci, którzy udzielają rad, w pierwszej kolejności powinni nimi żyć, a wzór tego znajdujemy właśnie w Matce Najświętszej. Przed końcowym błogosławieństwem przełożony piotrkowskiej wspólnoty, br. Dominik, podziękował celebransom, gościom i wszystkim uczestnikom uroczystości. Na zakończenie ks. biskup zachęcił do otoczenia modlitwą i troską szkoły – tak ważnej w procesie nauczania i wychowania wszystkich pokoleń naszej ojczyzny. Wspomniał także, że to właśnie w tym miejscu przez wiele lat dzieci i młodzież mogli uczestniczyć w katechizacji, kiedy była zabroniona w szkole.

Po Eucharystii obraz umieszczono w kaplicy braci, gdzie wierni mogli w modlitwie polecać swoje prośby Matce i Królowej naszego narodu. Z lasaliańskiej kaplicy Maryja w znaku Jasnogórskiej Ikony wyruszyła w drogę do Sulejowa.